home loans
பத்திகள்


கிராமக்கோட்டுச் சந்தி மதவு PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by ஆழ்வாப்பிள்ளை   
Saturday, 20 May 2017 07:34
மழை பெய்து வெள்ளம் வந்தால் அதை கடலுக்குள் கொண்டு சேர்ப்பதற்கான வாய்க்கால் எங்கள் ஊரிலே இருந்தது. எங்கள் ஊர் கிராமக்கோட்டுச் சந்தியில் இருந்த மதவின் கீழாக அந்த வெள்ளவாய்க்கால் வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது. கனமழை பெய்தால் அந்த வெள்ளவாய்க்காலில் வெள்ளம் கரைபுரளும். பலவிதமான பொருட்கள் அந்த வெள்ளத்தில் மிதந்து வரும். கூடைகள், பெட்டிகள், பாய்கள் என்று ஏகப்பட்ட பொருட்களுடன் சிலவேளைகளில் கோழிகள், பாம்புகளைக் கூட அந்த வெள்ள ஓட்டத்தில் காணலாம். கோடைகளில் தண்ணீர் இன்றி வாய்க்கால் காய்ந்திருக்கும். உடைந்த போத்தல் துண்டுகள், கற்கள் என பல குப்பைகள் அங்கே குவிந்திருக்கும்.

வெள்ளவாய்காலின் மேலே இருந்த சந்தி மதவை எப்பொழுது பார்த்தாலும் அழுக்காகவே தெரியும். எங்கள் ஊர் இளம் காளையர்கள் அதாவது கட்டுக்குள்ளே அடங்காத காளைகள் ஒரு காலை மடித்து வைத்து மதிலுக்கு முண்டு கொடுத்துக் கொண்டும் மறு காலை நிலத்தில் ஊன்றியும் ஆட்சி செய்யும் பீடம் அது. காலையில் எட்டில் இருந்து ஒன்பது மணிக்கும், பின்னர் மாலை நான்கு மணியில் இருந்தும் அந்த மதவில் காளைகளின்அரச தர்பார் அமர்க்களமாக இருக்கும். ஊரில் இருந்த இரண்டு பிரதான பெண்கள் பாடசாலைகளே அவர்களது அரச தர்பாருக்கான காரணிகள்.

காலையில் பாடசாலை கடைசி பஸ் போனதன் பின்னர் காளையர் கூட்டம் மெதுவாக கிழக்கு நோக்கி சந்தாதோட்டத்திற்கோ, அல்லது மேற்கு நோக்கி கூவிலுக்கோ நகரும் . சந்தாதோட்டமும், கூவிலும் கள்ளுக்குப் பேர்போன எங்கள் ஊர் கிராமங்கள்.
Last Updated on Saturday, 20 May 2017 13:39
Read more...
 
ஆறுமுகம் இது யாரு முகம்? PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by ஆழ்வாப்பிள்ளை   
Wednesday, 12 April 2017 09:59
விதியின் மேல் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை. ஆனாலும் சில விடயங்களை வாழ்க்கையில் சந்திக்கும் பொழுது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.

வாழ்க்கையில், ஒரு குறிப்பிட்ட முகங்களே எப்பொழுதும் எங்களைச் சுற்றி இருக்கின்றன. சில முகங்கள் எப்பொழுதாவது அபூர்வமாகத் தென்படுகின்றன. ஒரு சில முகங்கள் முன்னர் எங்கேயோ பார்த்த ஞாபகத்தை ஏற்படுத்தி விட்டு விலகிப் போய் விடுகின்றன. இன்னும் சில கொஞ்சக் காலம் உறவாடி விட்டு தொலைந்து போய்விடுகின்றன. இந்த முகத்தை இனி வாழ்க்கையிலேயே பார்க்கக் கூடாது என்று கோபத்தோடு சொல்ல வைக்கும் முகங்களும் கொஞ்சமாக இருக்கத்தான் செய்கின்றன.

யேர்மனிக்கு நான் புலம் பெயர்ந்த காலகட்டத்தில் கிழக்கு-மேற்கு என யேர்மனி இரண்டாக வேறுபட்டு இருந்தது. அன்று, நான் வசித்துக் கொண்டிருக்கும் நகரத்தில் எனது குடும்பம் மட்டும் தான் ஒரேயொரு தமிழ்க்குடும்பம். அப்பொழுது வெளிநாட்டவர்களுக்கு எதிரான தாக்குதல்கள் அங்கொன்று
ம் இங்கொன்றுமாக நடந்து கொண்டிருந்த வேளையில் அந்த நகரத்தில் கார்வண்ணர்களாக நாங்கள் மட்டுமே உலா வந்து கொண்டிருந்தோம். உறவுகள், நண்பர்கள் என்று யாருமே இல்லாமல் தனித்து இருந்ததால் எந்நேரமும் அச்சம் ஒன்று என்னுடன் கலந்திருந்தது.

புது இடம்,
புதுப் பாடசாலை, புதிய நண்பர்கள் என எல்லாமே முழுவதுமாக மாறுபட்டிருந்ததால் பிள்ளைகள் மகிழ்ச்சியாக இருந்தார்கள். வெளிநாட்டவர்களுக்கு எதிரான நாசிகளிடம் இருந்த அச்சுறுத்தல்கள் அவர்களுக்கு அப்பொழுது தெரியவில்லை. அதைப் பெரிதாக்கிக் காட்டி பிள்ளைகளை அச்சங்களோடு வளர்க்க நான் விரும்பவும் இல்லை. ஆனாலும் நான் எப்பொழுதும் எச்சரிக்கையுடனேயே இருந்தேன். இரவில் சிறுசிறு சத்தங்களும் எனக்கு விழிப்பைக் கொண்டு வந்து விடும். பல நாட்கள் கோழித்தூக்கம் என்றாலும்கூட சில நாட்களில் நான் கும்பகர்ணனாகி விடுவேன்.
Last Updated on Saturday, 20 May 2017 07:34
Read more...
 
ஒரு இசையும் கதையும் PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by ஆழ்வாப்பிள்ளை   
Wednesday, 18 January 2017 05:20
அவனைச் சந்தித்து ஏறக்குறைய இரண்டு வருடங்களாகின்றன. வேலைக்கு நான் பயணிக்கும் அதே ரெயினில்தான் அவனும் பயணிக்கிறான். காலையில் ரெயினில் பயணிப்பவர்கள் பலர் தூங்கி வழிந்து கொண்டிருப்பார்கள். சிலர் தினசரிப் பத்திரிகைகளிலோ அல்லது புத்தகங்களிலோ ஆழ்ந்து இருப்பார்கள். ஒருசிலர் காதுக்குள் வயர்களை மாட்டிக் கொண்டு கைத்தொலைபேசியில் பாட்டுக் கேட்டுக் கொண்டிருப்பார்கள். இப்படியான சூழலில் நான் அவனுடன் பேசிக் கொள்வதில்லை. பொதுவாகவே மெதுவாகப் பேசிப் பழக்கப்படாதவர்கள் நாங்கள். எங்களது உரையாடல்கள் அந்த அதிகாலையில் நித்திரைத் தூக்கத்தோடு பயணிப்பவர்களுக்கு எரிச்சல்களையும், உடல் நெளிவுகளையும் தந்து விடக் கூடாது என்பதற்காகவே ரெயினில் பயணிக்கும் பொழுது நான் அவனுடன் உரையாட விரும்புவதில்லை. அவனும் அதை புரிந்து கொண்டிருந்ததால், இருவரும் ரெயினில் சந்திக்கும் பொழுதுகளில் வெறும் நலன் விசாரிப்புகளிலேயே நிறுத்திக்கொள்வோம். ரெயினை விட்டு இறங்கிய பிறகு ஏதாவது என்னிடம் கேட்டு தெரிந்து கொள்ள வேண்டி இருந்தால் நின்று உரையாடுவான். இல்லாவிட்டால், "அண்ணை வேலைக்கு நேரமாச்சு" என்று சொல்லி விட்டு தன் வழியே பறந்து விடுவான். எனது நண்பன் கணேசனின் நிறம்தான் அவனுக்கும் என்பதால் இங்கே அவனுக்கு கணேசன் என்று பெயரிடுகிறேன். நாட்டில் இருக்க முடியாமல் பெரும் செலவு செய்து 2014 இல் கணேசன் எப்படியோ யேர்மனிக்கு வந்து விட்டான்.
Last Updated on Thursday, 09 February 2017 09:33
Read more...
 
மூக்கை அரிக்கும் வாசம் (ஈழப்போர்) PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by Abu Noor   
Tuesday, 22 November 2016 10:19
சிறுவயதின் நினைவுப் புத்தகத்துப் பக்கங்களில் என்றுமே மறக்கமுடியா அந்நிகழ்வு. 1990களின் நடுப்பகுதி. இந்திய அமைதி காக்கும் படை நாட்டை விட்டுச் சென்றதால் தனிக்காட்டு ராஜாவாய் இலங்கை இராணுவம் கோலோச்ச ஆரம்பித்த ஆரம்பகாலப் பகுதி.

சூரியக்கதிர்கள் தென்னைவட்டுக்குள் விழுந்து மறையத்துடிக்கும் மாலை நேரம் எங்கோ தூரத்திலிருந்து வானூர்தி ஒன்றின் சத்தம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் எங்கள் கிராமத்துவானை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது.

திடீரென வேட்டுக்கள் தொடராய் வெடிக்கும் ஒலி. பதட்டத்தின் உச்ச நிலையில் வாழ்வது அன்றைய கிராமத்து ஜனங்களுக்கு அன்றாட இயல்பாயிருந்ததால், வீடுகளுக்குள்ளேயே இருப்பது தலைக்கு ஆபத்தானது என்பதால், அனைவரும் வீடுகளை விட்டு வீதிக்கு வந்திருந்தோம். இரு பக்கமுமான அயல் கிராமங்களை இணைப்பதில் எங்கள் வீதி பிரதானமானது, அதுவும் கிராமத்தின் மத்தியிலே எங்கள் குடியிருப்பு அமைந்திருந்ததும் தகவலறிதல்களுக்கு முக ஏதுவாய் அமந்ததெனலாம்.

இப்போது துப்பாக்கி வேட்டுக்கள் மிகத்தெளிவாயும் அண்மையாகவும் இன்னும் இன்னும் அண்மித்ததாகவும் தொடர்ந்தது. வானத்தில் வானூர்தியொன்று பாண்டிருப்புக் கிராமத்தின் உச்சியில் இருந்து எங்களை நோக்கி வருவதும் புலனானது.

இப்போது எங்கள் வீதியில் இருபது, இருபத்தைந்தை அண்மித்த கிராமவாசிகள் குழுமிக்கொண்டு நடப்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியாமல் பரஸ்பரம் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தவண்ணம் நின்றோம். என்னால் இன்றும் அந்தக் குழுவில் நினைவுகூரக்கூடிய முகங்கள் முன்வீட்டு நைனாமுகம்மது, இப்றாலெப்பை அப்பா, கடைக்கார கரீம் மாமா, நாசர் அங்கிள் போன்றவர்கள். யூசுப் சேரும், உமர் அலியின் மாமா சம்சுதீனும் இருந்தார்களா என்பது தெளிவாய் நினைவில்லை.
Last Updated on Tuesday, 22 November 2016 10:47
Read more...
 
குட்டைப் பாவாடைப் பெண் PDF Print E-mail
Literatur - பத்திகள்
Written by சந்திரவதனா   
Wednesday, 12 October 2016 08:45

பலத்த காற்றும், சிணுங்கும் மழையும், மரங்கள் சொரிந்த இலைகளை தெரு முழுவதும் இழுத்துக் கொண்டு திரிந்த அந்தக் குளிர்ந்த இரவில் அவள் அந்தத் தரிப்பிடத்தில் காத்திருந்தாள். பேருந்து நிற்க முன்னரே குட்டைப் பாவாடையுடன் பளிச்சென்று தெரிந்த அவளைக் கண்டு சில கண்கள் அகல விரிந்தன. பேருந்தினுள் அவள் ஏறியதும் ஒட்டு மொத்தப் பேரூந்துப் பயணிகளின் பார்வைகளும் அவள் பக்கம் ஒருதரம் திரும்பின. அவள் என்னைத் தாண்டும் போது "ஹலோ" என்ற படி அழகாகச் சிரித்துக் கொண்டாள். தாண்டிய பின்னும் தாண்டாமல் நின்ற, அவள் விட்டுச் சென்ற கமகமக்கும் உயர்தர வாசனைத் திரவியம் என்னுள் ஒருவித சந்தோச உணர்வைத் தோற்றுவித்தது.

ஆண்களில் சிலர் ஒரு தரம் அவளைத் திரும்பிப் பார்த்து விட்டு, எட்டாத கனி என்ற பாவனையுடன் அமைதியானார்கள். பெண்களில் கூடச் சிலர் திரும்பிப் பார்த்தார்கள். ஆடையின்றிய ஒரு பெண்ணின் முன் 100 வீதமான ஆண்களின் கண்களும் அகல விரிந்து கொண்டன என்று எங்கோ, எப்போதோ வாசித்த ஞாபகம். அதே புத்தகத்தில் இருந்த இன்னொரு செய்திதான் என்னுள் அதிகப்படி வியப்பை ஏற்படுத்தியது. ஆடையின்றிய பெண்ணின் முன் 80வீதமான பெண்களின் கண்களும் அகல விரிந்து கொண்டனவாம். குறிப்பாக பெண்களின் மார்பகங்கள் பெண்களையே வியக்க வைக்கின்றனவாம். இந்த செய்தி எந்தளவுக்கு உண்மையானது என்பதில் எனக்கு எந்தவித உத்தரவாதமும் இல்லை. ஆனால் இப்போது குட்டைப் பாவாடையின் கீழ் பளிச்சென்று தெரிந்த இவளது தொடைகள்தான் அந்த ஆண்களைத் திரும்ப வைத்தன என்றால், பெண்களை எது திரும்ப வைத்திருக்கும் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.

Last Updated on Wednesday, 12 October 2016 09:09
Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 1 of 25