home loans
புத்தகங்கள்
அவன்விதி (Ein Menschenschicksal) - மிகையில் ஷோலகவ் (Michail Alexandrowitsch Scholochow) PDF Print E-mail
Literatur - புத்தகங்கள்
Written by சந்திரவதனா   
Sunday, 02 October 2016 09:08
போர் கொடியது. அது அன்பாலும், மென்உணர்வுகளாலும் பின்னப்பட்ட மனித உறவுகளைச் சின்னாபின்னமாக்கி, அவர்களையும், அவர்தம் மனங்களையும் சிதைத்து விடுகிறது. வாழ்க்கையை வாழ முடியாத வாழ்க்கையாக்கி, புயற்காற்றில் அடிபட்ட துரும்பாய் அலைக்கழித்து விடுகிறது. கூடிக் குலாவி வாழ வேண்டியவர்களைத் திக்குத் திக்காய் வீசி எறிந்து விடுகிறது.

அப்படியொரு, போர் என்னும் கொடிய புயற்காற்றில் அலைக்கழிக்கப்பட்டு, ஆற்றொணாத் துயரில் ஆழ்ந்து, மனதால் வீழ்ந்து போன ஒரு ஒரு உருசியப் போர்வீரனின் உருக்கமான கதை 'அவன் விதி'.

இக்கதை மிகையில் ஷோலகவ் (Michail Alexandrowitsch Scholochow) எழுதிய The Fate of a Man (1957) இன் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு. ´மீனவன்` மொழி பெயர்த்துள்ளார்.

அவன் அந்திரேய். உருசியப் போர்வீரன். அன்பான கணவனாக, குழந்தைகளை ஆதரிக்கும் தந்தையாக... குடும்பத்தோடு, தன் வீட்டில் வாழ வேண்டியவன். ஆனால் ஒரு போராளியாகிறான். விதி அவனைப் போர்க்களத்துக்கு அழைத்துச் செல்கிறது.

மனைவி, குழந்தைகள் குடும்பம் என்று மெதுமெதுவாக வாழ்க்கையை ஆரம்பித்து, அதையே ஆராதித்து வாழ்ந்து கொண்டிருந்த சாதாரண குடிமகன் அவன். உருசிய வறுமையில் அடிபட்டு, உறவுகளை இழந்து, உள்நாட்டுப் போரில் பங்கு பற்றி... இளம்பராயத்தைக் கடந்தவன். மனைவி, குழந்தைகள் மேல் அன்பும், பாசமும் மிக்கவன். வாகனமோட்டி. போர் அவனைப் போர்க்ளத்துக்கு அழைக்கிறது. மறுக்க முடியாத நிலையில் குடும்பத்தை விட்டு ஜெர்மனியப் படையுடன் போராடச் செல்கிறான். அன்றைய நாள், புகையிரதநிலையத்தில் அவன் குடும்பத்தை விட்டுப் பிரியும் நாள் மனதைக் கலங்கடிக்கும்.
Last Updated on Tuesday, 29 August 2017 10:50
Read more...
 
வாடைக்காற்று - செங்கை ஆழியான் PDF Print E-mail
Literatur - புத்தகங்கள்
Written by சந்திரவதனா   
Sunday, 05 June 2016 16:59
வாடை பெயர்ந்து விட்டது. நெடுந்தீவுத் தெற்குக்கடற்கரையில் செமியோனின் வரவுக்காக பிலோமினா காத்திருக்கிறாள்.

மூன்று வருடங்களாக, வாடைக்காற்று பெயரத் தொடங்கியதும் தந்தையுடன் ஒரு தொழிலாளியாக வந்து வாடி அமைத்து, மீன் பிடித் துச் சென்ற செமியோன் கடந்த வருடம் தானே சம்மாட்டியாக வந்த போதுதான் அவனுக்கும் பிலோமினாவுக்கும் இடையில் அழகிய காதல் மலர்ந்தது. வாடை முடிந்து யாழ்ப்பாணத்துக்குத் திரும்பும் போது அவளையும் தன் மனைவியாகத் தன்னோடு அழைத்துச் செல்லும் நினைப்புடன்தான் செமியோன் அவளுடன் பழகினான். ஆனால் பிலோமினாவின் அண்ணன் சூசைமுத்துவுக்கும், செமியோனுக்கும் ஒத்து வரவில்லை.

செமியோன் ஒரு சம்மாட்டி. பிலோமினாவின் குடும்பம் செமியோன் போன்ற சம்மாட்டிகளிடம் வேலை செய்யும், அந்தத் தெற்குக் கடற்கரையிலேயே வாழும் ஒன்பது தொழிலாளக் குடும்பங்களில் ஒன்று. பிலோமினாவுக்கும், செமியோனுக்கும் இடையிலான உறவைச் சாக்காக வைத்து செமியோனைப் பயன்படுத்த முனைந்தான் பிலோமினாவின் அண்ணன் சூசைமுத்து. அது சண்டையாகி இவர்களது காதலுக்கும் முட்டுக்கட்டை வந்து விட்டது.

போனமுறை செமியோன் போகும் போது இவளையும் கூட வரும்படிதான் கேட்டான். அம்மா, அப்பா, அண்ணாவின் சம்மதம் பெறாமல் வரமுடியாது என்று மறுத்து விட்டாள். இப்போது மறுகிக் கொண்டு, இம்முறை செமியோன் விரும்பியது போல அவனுடனேயே போய் விடவேண்டுமென்ற நினைப்புடனும், தீராக் காதலுடனும். காத்திருக்கிறாள்.
Last Updated on Tuesday, 22 November 2016 10:08
Read more...
 
முற்றத்து ஒற்றைப் பனை - செங்கை ஆழியான் PDF Print E-mail
Literatur - புத்தகங்கள்
Written by சந்திரவதனா   
Monday, 09 May 2016 05:52
செங்கை ஆழியானின் கதைகளை பாடசாலைக் காலங்களில் வாசித்திருக்கிறேன். அவைகளை இப்போது வாசிக்கும் போது அவைகள் மீதான பார்வைகளிலும், வாசிக்கும் போதான உணர்வுகளிலும் பலத்த வித்தியாசங்கள்.

முற்றத்து ஒற்றைப் பனையை நூலகத்திலிருந்து எடுத்தேன்.

மிக இயல்பான எழுத்து நடை. சரளமான பேச்சுத் தமிழ். கூடவே இழைந்தோடும் நகைச்சுவை. ஒரே மூச்சில் வாசித்து முடித்து விட்டேன். ஒரு இடத்தில் கூட சலிப்புத் தட்டவில்லை.

ஒற்றைப்பனை யாழ்ப்பாணத்தில் பல வீடுகளின் முற்றங்களில் வீற்றிருந்திருக்கும். வண்ணார்பண்ணையைத் தளமாகக் கொண்ட ஒரு வீடு கதையில் இடம் பெற்றிருந்தாலும், என் மனக்கண்ணில் எனது பாட்டாவும், பெத்தம்மாவும்(அம்மம்மா) தமது வீடு, வாசல், காணிகளை பிள்ளைகளுக்கும், பேரப்பிள்ளைகளுக்கும் சீதனமாகவும், அன்பளிப்பாகவும் கொடுத்து விட்டு கடைசிக் காலங்களில் ஒரு சிறுதுண்டுக் காணிக்குள் ஒரு சின்ன வீடு கட்டி வாழ்ந்த வாழ்க்கையும், அந்த வீட்டில் ஆடி அசைந்து கொண்டிருந்த ஒற்றைப் பனைமரமுமே காட்சிகளாக விரிந்து கொண்டிருந்தன.
Last Updated on Sunday, 02 October 2016 10:16
Read more...
 
அக்கினிக் கரங்கள் (நாவண்ணன்) PDF Print E-mail
Literatur - புத்தகங்கள்
Written by சந்திரவதனா   
Wednesday, 27 April 2016 11:53
சிறிய புத்தகம். 60 பக்கங்களை மட்டுமே கொண்ட புத்தகம். முன் அட்டையும் பின் அட்டையும் கிழிக்கப் பட்டுள்ளன. அப்படியேதான் நாவண்ணன் மூன்று அக்கினிக் கரங்களை என்னிடம் தந்தார். அப்போது நான் அது பற்றி யோசிக்கவில்லை. யோசித்திருந்தால் அட்டைப்படத்தில் என்ன இருந்தது என்று கேட்டிருப்பேன்.

இப்போதுதான் பார்க்கிறேன். யெர்மனிக்குக் கொண்டு வரும் போது பாதுகாப்புக் கருதி முன், பின் அட்டைகளைக் கிழித்திருப்பார் என்றே எண்ணத் தோன்றுகிறது.

தமிழ்தாய் வெளியீடாக 1995 ஐப்பசியில் வெளி வந்திருக்கிறது. யாழ்ப்பாணத்தில் மாறன் பதிப்பகத்தில் அச்சிடப் பட்டிருக்கிறது.

சிறிய புத்தகம். ஒரே மூச்சில் வாசித்து விடக் கூடியது. முடிந்த பின் மனதின் கனம் தவிர்க்க முடியாதது. 1987, ஒக்ரோபர் 21 - 22ந் திகதிகளில் யாழ் போதனா வைத்தியசாலைக்குள் இந்திய அமைதிப் படை புரிந்த படுகொலையை மையமாக வைத்து எழுதப்பட்ட குறுநாவல்.

இது ஒரு ஆவணப்பதிவும் கூட. தமிழீழத்தில் இந்திய அமைதிப்படை நடாத்தி விட்ட கொடிய படுகொலைகளின் சாட்சிகளில் ஒன்று. யாழ் போதனா வைத்தியசாலையில் கடமையாற்றும் ஒரு மருத்துவத்தாதிதான் கதைசொல்லியாக இதில் வருகிறார்.

ஆபத்து வேளைகளில் எல்லாம் வாளோடும், சிலம்போடும் தோன்றி தீயவர்களைத் துரத்தியடிக்கும் கதாநாயகன் எம்.ஜி.ஆர், அகிம்சையைப் போதித்த காந்தி, அறிஞர் அண்ணா இவர்களை எல்லாம் மனதில் வரித்துக் கொண்டு இந்தியா மீது அபிமானமும், நம்பிக்கையும் கொண்டிருந்த மருத்துவத்தாதி எப்படி எல்லாமோ ஏமாந்து போகிறார்.

மருத்துவத்தாதி மட்டுமா..?
Last Updated on Sunday, 02 October 2016 09:54
Read more...
 
யோகம் இருக்கிறது - குந்தவை PDF Print E-mail
Literatur - புத்தகங்கள்
Written by இரா.முருகன்   
Thursday, 14 April 2016 05:15
நண்பர் லண்டன் பத்மநாப ஐயர் புண்ணியத்தில் குந்தவை என்ற அருமையான ஈழத் தமிழ் எழுத்தாளரைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள வாய்ப்பு கிடைத்தது. குந்தவையின் 'யோகம் இருக்கிறது' சிறுகதைத் தொகுப்பு ஆர அமரப் படித்து அசை போடப்பட வேண்டிய ஒன்று. அத்தி பூத்தாற்போல் எழுதும் குந்தவை (இயற்பெயர் சடாட்சரதேவி) புலம் பெயராத ஈழ எழுத்தாளர். அவர் கதைகளுக்கு அசாத்திய வலிமை சேர்க்க இந்த ஒன்றே போதும். அகதியாக ஆயிரக் கணக்கான காதம் தள்ளி உட்கார்ந்து கொண்டு, இழப்பைப் பற்றிக் கழிவிரக்கத்தோடும் தன்னிரக்கத்தோடும் கதைப்பவை இல்லை அவை. வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த காலகட்டத்தில், பிறந்த மண்ணை விட்டு வெளியேறாமல் அங்கேயே இருந்து நிகழ்த்தும் பதிவுகள் குந்தவையின் கதைகள். முந்திய வாக்கியத்தை நேரடியாக வாசிக்காமல், புலம் பெயர்ந்த ஈழ எழுத்தாளர்கள் பற்றிய ஒரு தமிழக எழுத்தாளரின் கருத்து என்று உள்வரியை வலிந்து நுழைத்துப் படிப்பவர்களைப் பற்றி நான் ஒன்றும் சொல்லப் போவதில்லை.

"யுத்த பூமியை விட்டு அலறி அடித்துக் கொண்டு வெளியேறாது மண்ணின் நேசிப்புடன் மக்கள் துயரங்களைப் பங்கிடும் ஒருத்தியாய் வாழ்ந்த நேர்மையினால், குந்தவையின் கதைகள் இரண்டு தசாப்த காலத் தமிழ் ஈழத்தின் உண்மையான வரலாறாகப் பதிவாகிறது" என்று எஸ்.பொ தன் முன்னுரையில் (எஸ்.பொவின் மித்ரா பதிப்பக வெளியீடு இந்தப் புத்தகம்) குறிப்பிடுவது நூறு சதவீதம் உண்மை.

எனக்குப் படிக்கக் கிடைத்தவரையில் வழமையானதாகப் படும் ஈழத் தமிழ் மன இயக்கத்துக்கும் எழுத்து நடைக்கும் மாறான (எஸ்.பொ, முத்துலிங்கம் போன்ற விதிவிலக்குகள் தவிர்த்து) அடங்கி ஒலிக்கும் குரலும், போர் மறுப்புத் தொனியும் எல்லாவற்றையும் விட முக்கியமான பெண்ணியப் பார்வையுமாக (இது பெண்ணியம் கூட இல்லை - தாயியம்) எழுதும் குந்தவை குறைந்த சொற்களில் கதை நடத்திப் போகிறார்.கதை நிகழ்வில் ஆசிரியரின் குறுக்கீடு ஒரு பிரகடனமாகவோ, விமர்சனமாகவோ, எள்ளலாகவோ குறைந்த பட்சம் வாக்கிய முடிவில் ஆச்சரியக் குறியாகவோகூட இல்லாத அதிசயம்தான் குந்தவை கதைகள ஆழ்ந்து படிக்க வைக்கிறது.

'பெயர்வு' என்று அற்புதமான ஒரு கதை.

போர் நடக்கும் பூமியிலிருந்து வெளியேறிக் கடலில் படகில் பல மணி நேரம் பயணம் செய்து இடம் பெயரும் இளம் தம்பதிகள், அவர்களுடைய குழந்தை பற்றிய கதை இது.

'எல்லாவற்றையும் அப்படியே போட்டது போட்டபடி விட்டு ஓடி வந்தாகி விட்டது.

வீட்டை விட்டு வெளியே வந்தபின், ஒரு இரவு கூட ஒழுங்காக நித்திரை என்ற ஒன்றில்லை. அதுவும் நேற்றிரவு ஒரு கண் மூடவில்லை.

படுக்கக் கிடைத்த இடம் ஒரு பள்ளிக்கூட மண்டபம். நித்திரை கொண்டிருக்கலாம். முடியவில்லை. வரும் வழியில் கைதடிப் பாலத்தைக் கடக்கையில் பாலத்தின் கீழ் நிறைந்திருந்த நீரில் மிதந்த குழந்தையின் உடல் சிற்றலைகளால் அலைப்புண்டதுபோல் அவள் நினைவிலும் அலைப்புண்டது. அதோடு, கைப்பிடிச் சுவரோடு, நாலு பேரின் கைத்தாங்கலுக்குள் திமிறிக் கொண்டு அரற்றிய அந்தத் தாயின் கதறல். பாவி. ஏன் இடுப்புக் குழந்தையைத் தவற விட்ட்டாள்? பாலத்தின் மேல் நடக்கையில் களைத்து விழுந்தாளோ? நெரிசலில் சிக்குண்டு கை தவற விட்டாளா?

படகின் மறு மூலையிலிருந்து ஒரு குழந்தை வீரிட்டுக் கத்துவது கேட்டது. தொடர்ந்து தாயின் சமாதானப்படுத்த முயலும் குரலும் கேட்டது.

சிவரஞ்சனி தன் மடியிலிருந்த அமுதனைத் தடவிக் கொடுத்தாள். அவனின் ஈரம் வழியும் உடலில் நீரை வழித்து விடும்போதெல்லாம் அவனுக்குக் காய்ச்சல் கீச்சல் வரக்கூடாதே என்று உள்ளுர அங்கலாய்ப்பாக இருந்தது.

கடல், படகு தன் உடம்பை படகு கிழித்துச் செல்வது பொறுக்காதது போல வாரித் தூற்றி இரைந்து கொண்டிருந்தது. படகில் இருந்தவர்கள் ஒவ்வொரு வாரியடிப்பிற்கும் உடல் கொடுத்து நனைந்த வண்ணம் இருந்தனர்.

முதலில் இந்த அலையடிப்பிற்குள் சிலிர்த்து சந்தோஷமாகச் சிரித்த அமுதன் கூட இப்பொழுது சோர்ந்து விட்டிருந்தான். பசிக் களைப்பு வேறு"

உலர்ந்து போன பன். குழந்தை சாதாரணமாகச் சாப்பிடாது அதை. பணியாரம் சாப்பிட்டுப் பழகிய அந்த மழலை பசி பொறுக்க முடியாமல், 'அம்மா, பாண் கொடுங்கோ' என்று கேட்கிறது. அம்மா மனம் உடைந்து போகிறாள். பன்னைக் கிழித்துக் குழந்தைக்கு ஊட்டும்போது பின்னால் இருந்து யாரோ பார்ப்பதுபோல் தோன்ற திரும்புகிறாள். பசித்த இன்னொரு குழந்தை ஏக்கத்தோடு அவளைப் பார்க்கிறது. பன்னின் இரண்டு துண்டங்களைப் பிய்த்து அந்தக் குழந்தையிடமும் நீட்டுகிறாள் இந்தத் தாய்.

குந்தவை என்ற ஒரு தாய் எழுதிய இந்தக் கதை போர்ப் பிரச்சாரம் செய்யும் எந்தக் கதையையும் விட உன்னதமானது. சர்வ தேசியத் தன்மை உண்டு இந்தத் தாய்மை எழுத்துக்கு.

விட்டுவிட்டு வந்த வீடு போரில் அழிகிறது. பஸ்ஸில் பயணம் செய்து அங்கே மீண்டும் போகிறாள் ஒருபெண். அவள் பார்வையில் அந்தப் பயணம் காட்சி ரூபமாக விரியும் கதை "வீடு நோக்கி".

Last Updated on Thursday, 14 April 2016 05:36
Read more...
 
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Next > End >>

Page 2 of 10